Yazması...

Bir süredir yazmıyordum sevgili okur."Lan y.rrak kafası önceden hergün yazıyodun bu da sıktı di mi zaten hep sıkılırsın." diyebilirsin.Ben de sana ne alakası var abi derim.Yazamamamın sebebini açıklarım orda:
Bir süredir kendime dönmek yerine başkalarının esprilerine güldüm.Eğlendim coştum.Garip garip işler yaptım.Mesela Umut Sarıkaya'ya güldüm.Onun esprileri üzerinden prim yaptım ( espriprim - estarabim gibi.çok ilginç ) .Cihan Kılıç'ın İdil karakteri üzerinden prim yaptım.Çok da hoşuma gitti bunu yapması.Ama dedim...Engiiin dedim...Hööy dedim nereye kadar dedim.Bu dedim böyle dedim olmaz ki dedim.Sonra kendimi toparladım.Özüme döndüm.Turning back myself dedim.Take the long way home dedim.I realise my bestfriend bile dedim.Neyse işte...Yazmadım.

-

Şu yaşıma kadar (18) bi işin ucundan tutmuşluğum yoktur.Bikaç kere dedeme yardım etmek dışında başka bi tecrübem bulunmamaktadır.İnsan büyüdükçe ihtiyacı artıyor diye bi önerme var.Çok doğru bi önermedir bu.İhtiyacım arttıkça artıyordu.Tabi bu ihtiyacın başında para geliyor sevgili okuyan kişi.Lan dedim,hadi dedim,Yasin dedim,şu kapitalizmin kopeği festfud dükkanında işe girelim dedim.Abi dedi,ben dedi,çalıştım daha önceden bilirim bu işleri dedi.Peki dedim.Gittik kapısına 2 adet form istedik.İsim soyisim anne kızlık soyadı vs. bunları hızlı hızlı geçtim."Form doldurmayı sevmiorm yhaaa" diye klişe bir konuya atlamayacağım.Bildiğiniz doldurdum işte kasmaya ne gerek var.Ama olayın tecrübe boyutu gelince kalemim durdu.Yasin yanımda coştukça coşuyor "o markette çalıştım bu dükkanda kasada bekledim" diye ekliyordu.Yasin'in bu hareketini çok kıskandım.Malak gibi 18 yıl yatmıştım evet ama kimse bana "sen hiç bi iş yapmadın git işe gir" demedi.Zengin çocuğu da değilim.Hep bişeylerle meşgul oldum ben aslında düşünürsek.Boş biri olmadığımı kanıtlamaya çalışıyorum 3-4 cümledir.Ve kimse yemiyor.Ne kadar sıkıcı değil mi?Böyle konuşmak da ne kadar Hulusi Kentmen değil mi?Köftehorlar sizi...meh meh meh..ıhfs ıhfs.Malesef kağıdın yarısını boş bırakarak müdür kişiye başvurumu takdim ettim.2 ya da 3 saniyelik bi bakışmadan sonra "Biz sizi ararız bu numaralardan tamam?" dedi...Sağ elimi çantamdan hafif çıkmış telefonumun üstüne koydum.Heyecanlı ve emin adımlarla uzaklaştım."Arıycak lan!" diye düşündüm.Olanca coşkumla Yasin'e "ohaa para alcaz lan" dedim."Abi nereye alıyosun,adam biz sizi ararız dedi.Bok ararlar.Nereye arıyomuş." dedi.Aaa dedim ben dedim bu sahneyi neden es geçtim dedim."Sizi ararız" neredeyse bütün dizi ve filmlerde kullanılan "Sizi ararız"ların aynısıydı.Evet çok şaşırtıcı gelmişti çünkü ben artık iş dünyasındaydım.Vasıfsız işçiydim.Beni arasın diye bekledim...

Yok dedim,olmuyor dedim...